reklama

Schizofrenia paranoidalna to rodzaj schizofrenii, w przypadku której przeważają objawy nazywane pozytywnymi lub wytwórczymi, a więc będącymi zdolnościami dodatkowymi w stosunku do normalnych zachowań zdrowego człowieka. Natomiast objawy negatywne, czyli te, które są brakującymi elementami w psychice schizofrenika i utrudniają poprawne funkcjonowanie wśród otoczenia, pojawiają się w znacznie mniejszym stopniu, a czasami zdarza się, iż w ogóle nie są stwierdzane.

schizofrenia paranoidalna

Paranoidalny podtyp to jeden z pięciu, jakie są obecnie wyróżniane. Pozostałe to: rezydualna, zdezorganizowana, katatoniczna i niezróżnicowana. Istotnym objawem schizofrenii paranoidalnej są omamy słuchowe – tzw. głosy, słyszane przez osobę chorą. Nie potrafi ona zidentyfikować źródła ich pochodzenia, ani poprawnie ocenić treści w nich przedstawionych, jednak często decyduje się, by postąpić zgodnie z nimi. Doprowadza to do wielu tragedii, nawet do śmierci innych ludzi. Człowiek cierpiący na schizofrenię paranoidalną ciągle czuje się zagrożony, przede wszystkim w wyniki urojeń prześladowczych. W efekcie zaczyna unikać przebywania w miejscach publicznych, a następnie świadomie rezygnuje z kontaktu z jakimikolwiek ludźmi. Każdy kogo spotka, stanowi dla niego potencjalne zagrożenie, ponieważ według niego planuje wyrządzić mu krzywdę. W skrajnych przypadkach dochodzi do uczucia, iż to w samym środku chorego znajduje się inna istota, która kieruje jego ciałem, ponadto wewnętrznie go niszcząc. Tym objawom towarzyszą również myśli samobójcze, spowodowane np. wyrzutami sumienia za rzeczy, którym w rzeczywistości nikt, a zwłaszcza pacjent, nie jest winien.

Klasycznym przykładem urojeń występującym wraz ze schizofrenią paranoidalną, są urojenia odnoszące, nazywane też ksobnymi. Schizofrenik jest wtedy przekonany, że to właśnie on stał się tematem rozmów i przemyśleń wszystkich ludzi którzy go znają, a także tych obcych, jacy spotkają go na ulicy lub po prostu gdzieś o nim usłyszą. Często osoba chora nie mówi o tym nikomu, natomiast obserwuje innych i gromadzi wszelkie informacje, które później doprowadzają ją właśnie do takich wniosków. Groźna jest sytuacja, gdy człowiek stara się domyślić, dlaczego to właśnie on budzi aż takie zainteresowanie każdego kto o nim wie. Prowadzi to do zawikłania się we własnych myślach i podejrzeniach, co jeszcze bardziej utrudnia i tak już niekorzystne położenie. Oczywiście w przypadku urojeń ksobnych każde zachowanie zdrowych ludzi zostanie odczytane jako powód do stwierdzenia, że wszyscy oni interesują się i obserwują osobę chorą, która wręcz sama siebie przekonuje, że właśnie tak jest.

Pocieszającym faktem dotyczącym schizofrenii paranoidalnej jest to, że prognozy mówiące o ewentualnym wyleczeniu chorej osoby, są zdecydowanie bardziej optymistyczne niż w przypadku zwykłej odmiany tej grupy zaburzeń psychicznych. Ponadto, spotyka ona głównie osoby w późniejszym wieku, co również pozwala na efektywniejszą walkę, bowiem doświadczony życiowo pacjent lepiej radzi sobie wtedy z tą trudną sytuacją.