Podstawową formą leczenia schizofrenii jest terapia wykorzystująca leki przeciwpsychotyczne. Ich działanie polega na uspokojeniu poprzez zahamowanie aktywności komórek nerwowych. Na początku takiego leczenia zostają zmniejszone pozytywne (wytwórcze) objawy schizofrenii, a następnie zmiany dotykają również objawów osiowych. Średnio potrzeba czterech tygodni, aby zauważyć ewentualne postępy w walce z chorobą. Niestety występują również skutki uboczne. Jedne pojawią się stosunkowo szybko po rozpoczęciu kuracji, a drugie zostają stwierdzone dopiero po upływie wielu miesięcy lub kilku lat.

schizofrenia leczenie

Do tych, które pojawiają się od razu zaliczamy: senność, zawroty głowy, sztywność mięśni, drżenie kończyn oraz akatyzję (wewnętrzny niepokój i nerwowe ruchy), a także akinezę (zmniejszenie spontanicznych zachowań i gestów). W drugiej grupie niepożądanych efektów znajduje się dyskineza późna, czyli zespół objawów określający takie zachowana jak szybkie ruchy kończyn (pląsawica i atetoza), mimowolne ruchy mięśni (zwłaszcza twarzy), a także wysuwanie języka i mlaskanie. Dyskineza późna jest trudna do wyleczenia, najczęściej próbuje się odstawienia leków, które ją wywołały lub zmniejszenie ich dawek.

Wracając do samego leczenia schizofrenii, to zalecane jest używanie nowszych atypowych leków przeciwpsychotycznych, ponieważ co prawda są jeszcze bardzo drogie, to jednak znacznie zmniejsza się ryzyko dyskinezy później, lecz niestety skutki uboczne również mogą wystąpić. W tym przypadku będzie to gwałtowny wzrost wagi ciała, choroby otyłościowe oraz zespół metaboliczny, a więc prawdopodobieństwo wystąpienia cukrzycy i miażdżycy.

Ponieważ farmakologiczne sposoby, nie dość, iż nie zawsze są skuteczne, to jeszcze w dodatku wywołują następne problemy, to coraz częściej pojawiają się próby zastosowania psychoterapii. Wiodąca wśród nich jest terapia poznawczo-behawioralna. Najczęściej używana jest, aby przy jej pomocy poprawić objawy związane z samooceną czy funkcjonowaniem społecznym. Ten rodzaj terapii wydaje się być skuteczny w walce z psychotycznymi objawami schizofrenii. Innym pomysłem jest terapia rodzinna, która dotyczy najbliższych z otoczenia chorej osoby. Sprawdza się ona przeważnie wtedy, gdy trwa przez znacznie dłuższy okres, chociaż oczywiście gwarancji powodzenia nigdy nie ma.

Wyjątkowo dobre opinie zbiera natomiast terapia społeczna, prowadząca do tego, aby schizofrenik jak najszybciej przystosował się do życia w społeczeństwie. Często zajmują się nią specjalne grupy stworzone przez wykształconych terapeutów, a także ludzi, którzy sami kiedyś znaleźli się w podobnie trudnej sytuacji. Innym z istotnych celów takiego działania, jest również próba przekonanie zdrowej części otoczenia, że schizofrenia, a zwłaszcza osoby cierpiące na nią, powinny zostać zaakceptowane przez współczesny świat. Dowodem na pozytywne efekty tej metody, jest stale poszerzająca się współpraca ze szpitalami psychiatrycznymi.

Leczenie schizofrenii to skomplikowany proces i należy próbować różnych metod, ale trzeba oczywiście czynić to w sposób fachowy i przemyślany.